Hoe de grote leren van de kleintjes.

Abel is mijn zoontje van 18 weken… En, het moet gezegd: ik kan er veel van leren over positivisme, emoties uiten, authentiek zijn, grenzen verleggen, doorzetten, gretig de wereld ontdekken, … .

Zo wordt hij telkens, als hij goed en genoeg geslapen heeft, met een glimlach wakker. Als volwassene hebben wij, in de meeste gevallen toch, 1 kans per dag om met de glimlach wakker te worden en we laten die vaak – soms – altijd links liggen. Abeltje slaapt nog 4 à 5 dutjes en na elk dutje begint hij met evenveel enthousiasme aan zijn volgend dagdeel. Stof tot nadenken… .

Lachen, wenen, boos zijn: bij Abel passeert het allemaal de revue, zonder gène, zonder excuus en zonder erover na te denken of het nu wel of niet het gepaste moment is. Wij volwassenen, slikken ons verdriet vaak in en kroppen onze boosheid in veel gevallen op. Alleen geluk, dat mag er zijn en getoond worden, het liefst zoveel mogelijk op social media. Not the real world, my dear!

Ik sta meerdere keren per dag te kijken hoe Abel grenzen verlegt en blijft doorzetten. Hij kan 10 keer naar iets grijpen om het de 11de keer eindelijk vast te hebben. Hij weert zich om rechtop te zitten. Wekelijks maakt hij sprongen in zijn ontwikkeling en zijn gretigheid om de wereld te ontdekken, hoe klein die ook voor hem nog is, siert hem ongelooflijk. Hij heeft écht zin in het leven en neemt dat zoals het komt. En hij is wie hij is, zonder hem ook maar iets aan te trekken van de wereld rondom hem. En wij? Hoe vaak vervallen we in klagen en zien we enkel de dingen die beter kunnen? Of ‘conditioneren’ we onszelf naar wat door de maatschappij ‘verwacht’ wordt?

Ik zeg het je, die zoon van 4 maanden van me, is een dankbare spiegel. Ik kijk er graag naar en ga er mee aan de slag, hoe confronterend ook. 

En als ik het op professioneel vlak bekijk: eigenlijk zou een bedrijf er baat bij hebben, moesten hun medewerkers iets mee hebben van hoe een baby als Abel in het leven staat: positief, authentiek, gretig en vol goesting: teamspirit ten top en happiness@work verzekerd. 

Go Abeltje, we steunen je in je ontdekkingstocht!

Hade

Mooimaker die verbindt.

Hier gaan we dan: ik stuur mijn missie de wijde wereld in.

Na een workshop Relating Authentically (cfr. mijn vorige blogpost), waar ik terug voeling kreeg met mijn essentie, werd het mij voor de zoveelste keer duidelijk: mooimaken is mijn passie en verbinden maakt me gelukkig.

Ik hou van schoonheid en kan oprecht ontroerd worden door mooie dingen, of die zich nu situeren in beeld, muziek, taal of nog iets anders. Mijn creatieve ziel kan zich dan ook uren uitleven in het mooimaken. Dat gaat van ontwerpen en grafisch werk over het restylen of pimpen van interieur tot woorden en zinnen combineren tot die perfecte tekst, die de boodschap brengt die je wil uitsturen.

Verbinding voelen, daar maakt mijn hart dan weer een sprongetje van. Niet zomaar verbinding, wel oprechte en pure aandacht, giraffentaal (aka verbindende communicatie), of er gewoon ‘zijn’ voor elkaar, holding space.

Gezien die twee – mooimaken en verbinden – als een zijden draadje met elkaar verweven zijn en tevens mijn rode draad blijken, leek het me dus logisch om ze te combineren, zo is mijn baseline: “Mooimaker die verbindt, voor jou en jouw organisatie” ontstaan. Voor jou, als particulier, maar zeker ook voor organisaties en bedrijven.

Ik maak mooi op 3 vlakken:

  1. Beeld: grafisch werk – wenskaarten, folders, visitekaartjes, flyers, geboortekaartjes, … .
  2. Taal & communicatie: teksten die ‘kloppen’ en ‘bijblijven’ en de bedoelde boodschap uitsturen, blogs, nieuwsbrieven, content creatie, verbindende communicatie, … .
  3. Interieur: styling, advies, decoratie, de juiste ‘beleving’ creëren: iemand die zich goed voelt in zijn omgeving, zal vaak ook gelukkiger zijn en beter ‘presteren’. 

Hoe die dan voor verbinding zorgen? 

  1. Beeld: de juiste lay-out, dat gepaste wenskaartje met die welgekomen boodschap, die folder die aantrekt en tot actie leidt: deze verbinden medewerkers en collega’s met elkaar, maar verbinden ook jouw klanten met je bedrijf, medewerkers met leidinggevenden, … .
  2. Taal & communicatie: verbindende communicatie en de taal en teksten die je gebruikt naar klanten/medewerkers zorgen voor verbinding (of net niet als die niet de bedoelde boodschap uitdragen).
  3. Interieur: in een gezellig ingerichte koffie/theehoek of een praktisch doch sfeervol ingerichte eetruimte gaan medewerkers sneller een ‘klapke’ doen, gepaste decoratie en wat groen kunnen heel subtiel de bureaus tot een aangenamer werkplek maken,  een fris onthaal dat uitstraalt waar jouw bedrijf voor staat, geeft bezoekers meteen een welgekomen gevoel en de beleving die jij wenst, een living waar alles ‘past’ geeft rust en ruimte in huis, … .

Als ik eerlijk met mezelf ben, moet ik er bij vermelden dat ik wat schrik heb om dit hier de wijde wereld in te sturen. Dus die schrik benoem ik maar meteen: ja, ik ben onzeker en, ja, mijn hoofd slaat op hol over het hoe en wat en ‘guilty’: mijn ‘branding’ (nieuw logo, website updaten, …) staat nog helemaal niet op punt.

Maar o ja: dit voelt – voor nu – goed en authentiek aan. Voor nu, want ik ben een creatieve generalist. Mooimaken en verbinden zijn mijn rode draad, maar hoe die nu en later in te vullen, daar geef ik mezelf lekker alle vrijheid in.

Wil je meer weten? Contacteer me gerust: hello@hade-c.be

Hade

 

 

Fly… and let the earth touch the sky.

Ik nam afgelopen 3 dagen deel aan een workshop weekend “Relating authentically” met Rupda als trainer, georganiseerd door walk your  talk. Er zijn zo van die momenten die je zou willen vasthouden, omarmen en niet meer loslaten. Afgelopen weekend was zo’n moment.

Relateren, verbinden en authenticiteit zijn dingen die mijn pad al evenveel schoonheid als uitdaging hebben gebracht. Ik werd dus meteen getriggerd toen de workshop vorig jaar werd aangekondigd. Even heeft het praktische aspect mij doen twijfelen (ik geef nl. nog borstvoeding) maar dankzij mijn lieve man, die Abel wou brengen tussendoor, kan ik nu dankbaar terug kijken op dit weekend.

Je wordt geboren in je essentie, als heel en volmaakt. Als ik naar mijn zoontje van 16 weken kijk, dan zie ik letterlijk hoe ‘vrij’ die is, hoe ‘authentiek’ die is. Maar ergens maakt het leven het niet altijd gemakkelijk om trouw te blijven aan je authentieke zelf. Ik word vaak geconfronteerd met een Hade die ik eigenlijk niet wil zijn. Die er plots is. Zonder dat ik er om gevraagd heb. Door opvoeding, belemmerende overtuigingen, dingen die je meegemaakt hebt, structuren die zich vastgezet hebben in je lichaam, en o ja, die innerlijke criticus (die door Rupda de naam Bruno kreeg ;-)) ontwikkel je bepaalde strategieën om toch maar ‘geliefd’ te worden en om ‘gezien’ te worden, maar die soms afwijken van je authenticiteit. Maar je essentie, je vrije kind, mijn kleine meisje, is er nog steeds en blijft bestaan.

Dit weekend kon ik voelen wat het mij doet om verbonden te zijn met mijn authentieke zelf, welke levenskracht er dan door mijn lichaam stroomt, hoe ik dan kan stralen, een instant happiness feeling. 

Ik mocht opnieuw de kracht van een groep ervaren. Hoe prachtig het is dat je met compleet vreemden zo’n verbondenheid kan voelen. Hoe je je zo gedragen en gesterkt kan voelen door een groep die je voordien nooit ontmoet had, maar die zich, net als jij openstelde voor pure verbinding. Hoe kwetsbaarheid ruimte mocht innemen. En groei, opluchting en openheid het gevolg daar van was.

Ik heb terug verbinding gemaakt met mijn lichaam en gevoel, kon dat hoofd van mijn even bedanken en aan de kant zetten. Mijn struikelblokken heb ik onder ogen durven zien, aan mij nu om er mee aan de slag te gaan. 

Bruno, f*ck you & watch out ;-), want dit zaadje plant ik nu in de wereld:

I recognise for me to relate more authentically, I need to be willing to dare to be seen in all of my glory, to trust that I’m worth of it and to use my voice. And I’m ready to be heard in that and to commit to that. 

And I want to say one daring thing and that is: from now on I will take every opportunity to bring more beauty and connection and to use non violent communication into my life and others life, whether in relationships at work or at home, with complete strangers or family and friends. Because that is what brings me to my essence and makes me be seen in all of my glory. That is what I have to contribute in this world.

Vanuit mijn hart een dank je wel aan Rupda, Els en Wim, en de hele groep!

Fly. Let the earth touch the sky.

Hade

Genieten mag, ook al ben je groot!

Mensen denken te veel na
vaak omdat ze altijd beter willen
en als dat niet lukt, o wee
dan gaan veel hen wat gillen…
 
Maar neem nu het Paard van sinterklaas
dat krijgt toch geen medaille voor zijn diensten
en Rudolf won nog nooit een eerste prijs
omwille van zijn rode neus…
 
Ook heer Paashaas, die moet het voor de eer maar doen:
hij zoekt zo zorgvuldig zijn eieren
maar kan fluiten naar een beloning of een zoen…
 
Dus als je dit jaar
terug je mandje aan het vullen bent
denk dan alsjeblieft niet te veel na
spring mee in ‘t veld en doe lekker zot
laat je prikkelen door alles om je heen
gil guitig zonder reden
en maak een dapper dansje met de haas,
liefst nog hand in poot…
 
Want, geloof me maar,
genieten mág,
ook al ben je groot!
 
 
Vrolijk Pasen!
 
Hade

Abel – wat adem betekent…

26 januari werd ik mama van Abel.

Of misschien mocht ik mezelf al mama voelen van het moment ik zwanger werd. Ik denk dat het besef ten volle kwam zo een uur na de bevalling, toen we op de kamer waren en ik naar hem keek en dacht: Abel is van ons… Dat gevoel is onbeschrijflijk… .

Een goeie 6 weken later… Even mijn “balans” van het ouderschap:

 

 

  • Chatten over kak met vriendinnen is doodnormaal.
  • Neerzitten kan pas met een gerust gevoel als je een tetra-doek binnen handbereik ziet.
  • Gezellig samen dineren zit er 1 op de 2 niet meer in, elk op zijn toer, terwijl de andere Abel troost.
  • De was buitenhangen in de zon is het nieuwe me-time.
  • Gelukkig dat er dus heel veel was is, anders geen me-time meer 😉
  • Conditie, wat is dat?
  • Bedtijd rond 20:30, anders trek ik het niet… . 
  • 2 glaasjes op en al bijna teut zijn…
  • Vol goeie moed een film beginnen, maar met moeite het eerste half uur halen… 
  • Erover nadenken om oordoppen aan te schaffen (als ie honger heeft, dan weet heel de straat het…).
  • Plots veel minder plaats hebben in huis. Weg ruimte gevoel… .
  • Borstvoeding – boertje – slapen – wakker – effe ongemakkelijk – en weer van het begin… O ja, en nog wat pampers tussen in ook, af en toe met kak tot aan de nek…

Maar ook:

  • Je heel erg bewust zijn van hoe wonderbaarlijk dit is, een gezonde baby op de wereld zetten. 
  • Genieten als Abel slaapt of opgewekt rondkijkt.
  • En nog moeten leren meeslapen als hij zijn dutje doet… Wat hij dus nu aan het doen is, terwijl ik deze blog schrijf… Hmmmmmm…
  • Spannend afwachten wanneer hij voor het eerst bewust zal lachen. En benieuwd zijn naar alles in zijn ontwikkeling… .
  • Bijna elke avond voetjes onder tafel kunnen schuiven dankzij kraamzorg.
  • En je al zorgen maken – wat daarna – want dat blijft niet duren… . Ik citeer Dries: alleen daarvoor zou ik aan een tweede beginnen 😉
  • Met raad en daad bijgestaan worden door een vroedvrouw aan huis (raad ik iedereen aan…).
  • Niet meer diegene zijn met de meeste kleren in je kast – ooo wat hou ik van tweedehands shoppen voor dat manneke.
  • Thuis zijn, zonder rush, heerlijk… .
  • Altijd bubbels in huis.
  • En koekjes, chocolade – of taart…
  • Dankbaar zijn, Dries, je doet dat schitterend, zowel voor Abel als voor mij.

Heel lang een issue geweest, wil ik mama worden of niet, kan ik dat of niet, … . Wel, bovenstaande balans buiten beschouwing gelaten:

Ja, ik wil en ben! En ja, ik – wij kunnen dat!

 

Liefs,

Hade – en ook een beetje Abel

 

Afgelopen zomer…

Help… Het is van mei geleden dat ik nog een blog postte… Van MEI … . Nie goe bezig, Hade… .

Sta me toe even te duiden wat er tussen mei en nu, afgelopen zomer, gebeurd is… En wat dus aan de basis ligt van het feit dat ik niet meer in mijn pen kroop… . 

Eind mei ontdekten Dries en ik, via 2 streepjes op een staafje, dat we papa & mama zouden worden. Voor de eerste keer. Na lang twijfelen. En nadenken. En voelen. En overwegen. 

Terwijl ik het hier opschrijf, moet ik er nog steeds aan wennen. Daar heb ik nog 3 maanden de tijd voor, want dan wordt onze zoon geboren. Anyway, onze ETA (zijn werknaam) nam afgelopen zomer nogal wat energie van mij en de hormonen die mijn eigenste lichaam overhoop gooiden, zorgden ‘en plus’ nog voor wat misselijkheid ook… . Vele zwangere vrouwen denken nu waarschijnlijk: “been there, done that”. Wel, ik moet eerlijk toegeven dat ik niet kon inschatten wat voor impact dat groeiende mini-mensje op mijn energylevel zou hebben. It is BIG!

“Je moet het er bijnemen, prijs jullie zelf gelukkig dat alles in orde is en het zo vlot ging, het is voor het goeie doel, … . ” Allemaal goedbedoelde feedback, maar bij mij pakte die niet. Als je plots van een dynamische ambitieuze werknemer/ondernemer en sportieve sociale madam gekatapulteerd wordt naar iemand die zijn werkdag amper doorkomt, zelfs met de e-bike niet meer thuisgeraakt, de koersfiets aan de haak moet laten en ‘s avonds geen vrouw/vriendin-waardig iemand meer kan zijn, dan snap je niet wat mensen bedoelen met: “zwanger zijn was de zaligste periode van mijn leven”.

Gelukkig zit ik ondertussen in die 2de trimester, waar ik in blijde verwachting naar uitkeek, want dan zou alles verbeteren. Het is beter, dat wel, maar de vermoeidheid is er nog steeds, dus die “energie voor 2” periode moet bij mij nog komen… . Los daarvan, prijzen we ons o zo gelukkig dat alles in orde is met ETA.  Sinds we zijn aanwezigheid ook écht voelen, groeit het besef: dit is léven… . In mijn buik… . Whauw!

Naast een lege batterij en hormonen met een eigen willetje, mochten we aan de lijve ondervinden dat geluk en verdriet hand in hand gaan. We moesten afgelopen zomer namelijk afscheid nemen van mijn schoonzus Katrien. Ik heb ontzettend veel bewondering voor haar klasse en doorzettingsvermogen, zowel op professioneel als op persoonlijk vlak en niet te min voor de manier waarop ze haar ziekte gedragen heeft. Ze bleef overeind, te midden van een storm. Haar strijd bleek een ode aan moed, liefde en het leven zelf. 

Het leven zelf bracht ons afgelopen zomer dus heel wat. Het was een zomer die we nooit zullen vergeten… .

Liefs, Hade

 

 

 

 

Foert en zomaar… omdat het kan…

Ik vind altijd dat ik een ‘onderwerp’ moet hebben om aan een nieuwe blog te beginnen… Waardoor het soms lang duurt vooraleer ik in mijn schrijfpen kruip, want vooraleer ik iets ‘blog-onderwerp-waardig’ acht… Hmmm.

Maar op een dag als vandaag, letterlijk een zon-dag, denk ik: ‘foert’. Ik schrijf gewoon, omdat ik er zin in heb. En hier zit ik dan, in mijn inspiratiezetel… .

Ik ben met veel bezig de laatste tijd… . Met keuzes maken & prioriteiten stellen, met dingen uitproberen, dus lukken & mislukken, met leren, met hopen & afwachten, met grenzen stellen en er soms ook over gaan… .

Met de ‘wet van aantrekking’ ook. “The best way to predict your future, is to create it.” Samen met 3 gelijkgestemden, Anja, Kelly en Mario, kom ik maandelijks samen om te onderzoeken, voelen, delen wat het universum ons geboden heeft en hoe we ervoor kunnen zorgen dat we ontvangen wat we wensen. O jawel, je kan je toekomst creëren! De intentie en intensiviteit waarmee wij aandacht geven aan onze wensen en verlangens, is de voorbereiding op de onvermijdelijke komst van dié dingen in ons leven. Zo werkt het leven en zo werkt het universum.

Alles is energie: we trekken die dingen aan die we uitzenden. Gelijken trekken elkaar aan: optimisten omringen zich als vanzelf met optimisten, voor pessimisten geldt net hetzelfde. Aan jou de keuze… . Een overtuiging is eigenlijk niets anders dan een gedachte die je vaak genoeg blijft herhalen.

Ik heb er een gans jaar op vertrouwd dat het op onze trouwdag (inmiddels al een jaar geleden – 8 april 2017) prachtig weer zou zijn, onze ceremonie zou aan de vijver doorgaan en den apero in de zon, … . Iedereen verklaarde me voor gek, of we toch niet aan een plan B moesten denken, … . Raad eens wat ik gekregen heb? Inderdaad, een helderblauwe hemel! Check!

Het lukt me wel vrij goed, die bestellingen bij de weergoden. Twee weken geleden hadden we verlof, met de koersfiets naar Pajottenland! Weet je nog welk weer het in die week van Hemelvaart was? Juist ja, tropisch warm… . Check!

Vorig weekend  wilde ik een restorative yoga sessie volgen, die helaas volzet was. Maar ik had er alle vertrouwen in dat ik een plaatsje zou hebben. Wat kreeg ik 2 dagen voor de sessie: een mailtje dat er onverwachts een deelnemer had afgehaakt, of ik het plaatsje nog wou innemen? Check!

Een parkeerplaats voor de deur bestellen (en krijgen)? Check!

Een kwestie van geluk? Zweverig? Zever? Nee hoor, een kwestie van de juiste mindset. Vertrouwen. Energie. Vraag en het wordt gegeven!

En zo heb ik toch een onderwerp voor mijn blog… Maar ik hou het gewoon bij ‘foert’ en ‘zomaar’… Omdat het kan, op deze zon-dag…

Geniet er van!

Liefs, Hade

 

PS: Het boek “Vraag en het wordt gegeven” van Esther Hicks is een echte aanrader!

Peptalk Quotes

Ik weet niet of jullie dit herkennen, maar ik heb iets met ‘quotes’… Ze kunnen me instant happy maken, of mij in 1 ruk van de ‘ik geef het op mood’ naar ‘ik ga er voor mood’ brengen.

Ik heb dan ook wel iets met taal en woorden. Ze raken me. Op veel verschillende manieren. Soms zo hard dat ik ze voel tot in mijn cellen en daar iets teweeg brengen of los maken waar ik dankbaar voor ben.

Bij het scrollen door mijn foto’s kwam ik deze tegen:

Een leuk plaatje dacht ik, dus ik ging op zoek naar een passende quote. ‘If plan A didn’t work, the alphabet has 25 more other letters. Stay Cool.’

Voor mij een duwtje in mijn rug om niet op te geven, maar vooral ook om verder te kijken dan mijn neus lang is. Ik kan soms vasthouden aan iets, terwijl het niet datgene is waarop ik mij moet focussen. Plan A werkt niet? Dan is het omdat er tussen die B en Z andere plannen wachten die mij nog veel verder gaan brengen en hoger zullen liften. 

Voor wie het minder voor het alfabet heeft ;-):  ‘If it doesn’t open, it’s not your door’ komt op hetzelfde neer. 

Als iets niet goed voelt, of niet loopt zoals ik het wil, dan is het òf omdat ik er iets uit te leren heb, òf omdat het de juiste weg niet is voor mij.

In het eerste geval probeer ik er achter te komen wat mijn keikop niet wil zien (o ja, ik heb een keikop…). In het tweede geval steek ik er niet langer energie in en leg ik mijn focus op wat er nog allemaal tussen B en Z te beleven valt.

Ons huis hangt ook vol met quotes, van de living over de badkamer tot de hal… Kleine reminders die ik verschillende keren per dag passeer en soms bewust, soms onbewust een belletje doen rinkelen. Zo van: ‘Hé, laat je niet vangen door een dipje of negatieve gedachten, dìt is waar je jouw energie beter naar toe stuurt.’

Onze hersenen hebben namelijk herhaling nodig voor ze iets voor ‘waar’ aannemen. Net zoals je jouw hersenen/jezelf er van overtuigd hebt ‘dat je het niet kan’ of ‘dat je per sé plan A moet volgen’, kan je ze dus ook herconditioneren ‘dat je het wel kan’ of ‘dat plan B, C of Z een evenwaardig en hoogstwaarschijnlijk nog beter alternatief is’. 

`t Is dus maar hoe je het bekijkt, waar je jouw focus legt, …

Ik nodig jullie uit om niet te blijven bonken op die deur die niet open gaat, maar je zelf open te stellen voor al die andere deuren, waar achter nog veel beters ligt te wachten…

You can. You will.

End of story.

 

Liefs, Hade

 

 

 

 

Omdenken

Ik kreeg recent verschillende keren de vraag wanneer er nog eens een blog zou verschijnen… Mijn goeie voornemen voor 2018 om er maandelijks 1 te publiceren is al mislukt: we zijn bijna april en ik heb er welgeteld 1 online gezet dit jaar. 

Ik kan mezelf daarvoor op de kop geven en ik kan mij wegsteken achter ‘te weinig tijd’ of ‘geen inspiratie’, … .

Maar: Ik kan ook dankbaar zijn voor de vraag. Want hé, mensen kijken uit naar mijn blogs. Mensen vinden mijn schrijfsels interessant en ik blijk er mensen mee te inspireren. Whaw, schitterend toch. Dit raakt me écht, ik vind het heel waardevol om vanuit mijn nederige zelf een steen, ook al is het maar een klein kiezeltje, te kunnen verleggen op iemands pad, waarna dat nooit meer hetzelfde is.

Bovendien kan ik, in plaats van het te benaderen vanuit ‘geen tijd en inspiratie’, omdenken. Omdenken is in’t kort ‘denken in termen van kansen en niet van problemen’. Bijvoorbeeld: als ik het moeilijk heb keuzes te maken, dan helpt: Een ‘neen’ tegen het ene, is een ‘ja’ tegen iets anders.

Bijna dagelijks zit ik met een tweestrijd in mijn hoofd zo rond 17:00: zal ik nog dat mailtje beantwoorden of die taak beëindigen of vertrek ik naar huis. Voor veel bijberoepers een gekend fenomeen waarschijnlijk. Soit: op dat moment heb ik de keuze: loyaal zijn naar mijn werk(gever) of loyaal zijn naar mezelf en waar mijn passie ligt (Hade C). Want als ik op tijd vertrek, heb ik ‘s avonds nog ruimte voor me-time (van sporten over lezen tot een bad nemen) en Hade C (mensen verbinden met mijn creaties en wenskaarten). Het even ‘omdenken’ en mij bewust zijn dat een ‘neen’ voor het ene een ‘ja’ voor het andere betekent, neemt voor mij heel wat lading weg en maakt het gemakkelijker om een beslissing te nemen en daar dan vrede mee te hebben.

Via deze ommeweg terug naar die ‘geen tijd en inspiratie’…

Inspiratie komt vanzelf, als ik mezelf maar genoeg voed, door te lezen, creëren en te bewegen in de buitenlucht. Check, dat is duidelijk.

Nu die ‘tijd’ nog.

Ik kan dus op tijd stoppen met werken. En ik kan mijn futuliteit – of beter futuli-tijd bewuster indelen. Futuli-tijd is voor mij tijd die ik besteed aan onbelangrijke en niet noodzakelijke dingen en die ik even goed zou kunnen besteden aan andere dingen, zaken die mij voeden bijvoorbeeld. Neem mijn iPhone weg en mijn portie futuli-tijd vermindert al zeker met 60%. Ik daag mezelf hiertoe uit!

Omdenken en futuli-tijd bewuster invullen: wie gaat met mij de uitdaging aan? Ik ben benieuwd naar jullie reacties, wie weet kunnen we elkaar inspireren!

Liefs, Hade

PS: Voor wie meer wil weten over omdenken: www.omdenken.nl 

Mijn poortwachters…

Ik volgde recent een webinar bij Soulworx. Het online gebeuren startte om 20:00, ik zat om 19:50 al klaar voor mijn pc (want hé, stel dat ik te laat ging komen ;-). Blauw scherm: “het webinar is nog niet begonnen”. Tiktaktiktaktiktak… .

Stipt om 20:00 verscheen Aurélie op mijn scherm. Ze had me meteen beet met haar visie op ondernemen, nl. de kracht van de combinatie van Business én Soul. Kort samengevat: Je drive, je passie, je vuur, datgene waarvoor je ‘s morgens uit je bed springt is een ongelooflijke krachtbron. Als je daar rond een stevig businessmodel kan bouwen en zo je missie voluit in de wereld kan zetten, ben je als ondernemer “gelukt”.

Aurélie zette haar woorden kracht bij met “quotes”. Net zoals bepaalde beelden, kunnen woorden mij nogal “raken”, tot in het emotionele toe. En ik weet ondertussen dat iets dat bij mij emoties opwekt, een belangrijke behoefte triggert.

“I choose to work from a nurtured place.”

Hoe bewust ga ik om met mijn omgeving en hoe vaak kies ik er voor dié omgeving op te zoeken die mij voedt, energie geeft, tegelijk ook rust brengt?

Hmmm… Tja…. Slik. Not dus…

Checklist 1: vaker de natuur opzoeken, rust in mijn hoofd bewaken door rust in mijn omgeving te creëren, mijn werkomgeving opfleuren met beelden en woorden die mij inspireren, zonder schuldgevoel quality-me-time voorzien door plaatsen op te zoeken die mij energie geven (in mijn geval gaat dat van “de action” over mijn “crea-zolder” tot een bezoek aan een toffe interior of concept store (zoals Boost Moodshop, Vida Design, Juttu, Maisons du monde, …).

“You have to give people permission not to like you.”

Excuseer? Hemeltje, die zat… . Maar gelijk heeft ze. Smaken verschillen, karakters variëren, behoeftes zijn niet bij iedereen dezelfde, … . Dus het is normaal dat niet iedereen mij – of Hade C “liket” of volgt. Het blijft een uitdaging om de waardering voor mezelf en mijn creaties niet afhankelijk te maken van de waardering van anderen. 

“By embracing and sharing who you are online and offline, you’ll attract your true tribe.”

Checklist 2: dankbaar zijn om de mensen die mij bewust volgen om wie ik ben en wat ik doe. Dankbaar zijn om jullie dus! En geloven in mezelf, zonder daar voor de bevestiging van anderen nodig te hebben… . Vertrouwen dat mensen die mij waarderen om wat ik doe, mij wel zullen vinden, op gelijk welke manier.

“Your greatest fear is the gatekeeper to your highest calling.”

Oftewel: Je grootste angst is de poortwachter tot je hoogste roeping. 

Baaam! Touché… Een mix van gedachten passeerden bij mij de revue: faalangst, angst om in beweging te komen, angst om mijn comfortzone te verlaten, angst om te schitteren, angst om niet gewaardeerd te worden, angst om mijn doelen niet te bereiken, angst om mijn volle potentie uit te leven, … . Verlammende angsten dus. In bepaalde momenten zo verlammend dat ze mij tegenhouden om mijn missie voluit in de wereld te zetten. Angsten waarvan ik later spijt zal hebben als ik ze niet overwin. Angsten die het niet waard zijn de overhand te nemen op dromen en geluk! Hoewel ze me ooit “gediend” hebben als een beschermingsmechanisme, besef ik dat het moment gekomen is om ze vaarwel te zeggen en het anders te doen… .

Checklist 3: Mij bewust zijn van mijn “poortwachters”, hen vriendelijk bedanken voor hun bewezen diensten, maar vanaf nu kiezen voor vertrouwen en gaan voor mijn dromen! 

“Nothing is impossible, the word itself says: I’m possible.”

and you are too!

Liefs,

Hade 

Kleine gelukjes

Er zijn zo van die kleine dingen die mij instant happy kunnen maken.

Washi tape is er een van, omwille van de ontelbaar veel mogelijkheden waarvoor je dat kleine rolletje kan inzetten…. 

 

Verpakken bijvoorbeeld, en willen we nu net dé tijd van het jaar zijn hiervoor. Een eenvoudig papiertje is zo gepimpt met wat washi tape. Het is een van mijn ‘guilty pleasures’ ;-), ik kan het niét laten om er telkens nieuwe exemplaren van te kopen. Misschien moet ik volgende keer maar een nieuwe voorraaddoos kopen, gezien die al redelijk begint uit te puilen…

Deze morgen kwam ik teleurgesteld thuis van een zoektocht naar kadertjes op maat voor mooie tekeningen uit de Flow.  Teleurstelling maakte vlug plaats voor mijn creatieve mooimaker: ik gebruikte kaders die te groot waren en maakte zelf een passe-partout die ik extra cashet gaf met – jawel – washi tape.

Ik heb een aantal dagen vrijaf en ik vind het heerlijk tijd te hebben om te snuisteren in boekjes, tijdschriften, … . Mijn top 3 op dit moment is de Flow ‘leven & liefde’ + daily life inzichtenpocket , het Insta interieur boek van Anne-Caterhine Gerets en mijn spiksplinternieuwe PLINT poëzie & beeldende kunst agenda van 2018.

Er is hier. Er is tijd. 

Bam! Touché!

Een reminder om te leven in het HIER en NU. Alleen dat al trok me over de streep om het te kopen. En toen ik het in mijn handen had, was ik meteen verliefd (sorry Dries…). Mijn plint agenda dient niet voor afspraken, neen,  daarvoor heb ik mijn iPhone en outlook. Hij wordt in 2018 mijn dagelijkse portie me-time en bewustwording. Me-time dankzij de prachtige vormgeving en gedichten. Bewustwording omdat ik dagelijks een moment tijd zal nemen om dankbaarheid en positieve dingen te benoemen. Positivi-tijd dus.

Want wat je aandacht geeft, groeit. 

Neen, geen zever, gezever. Ik geloof dat je grotendeels terugkrijgt, wat je zelf uitstraalt. En ik heb al in beide richtingen (positief en negatief) mogen ondervinden dat het zo is. 

2017 is bijna gepasseerd. Het was een bewogen jaar voor mij met enkele belangrijke mijlpalen: het ja-woord aan mijn Dries inclusief een prachtig feest samen met met de mensen die wij liefhebben, afscheid van enkele schitterende collega’s uit Maria Rustoord, een nieuwe job bij Syros (en na al die jaren zoeken eindelijk het gevoel dat het goed zit), de opstart van Hade C, … .

2018 mag komen. Ik ben er klaar voor. Want ik besef dat ik kan kiezen en dus mijn pad zelf kan bepalen.

“If you always do what you always did,  you will always get what you always got.”

Ik wens jullie allemaal een nieuw jaar vol kleine gelukjes, een jaar waarin je jouw dromen waarmaakt en een jaar vol verbinding, met jezelf en iedereen om je heen.

Heel oprecht: gelukkig nieuw-jaar.

Hade

 

 

Wereldverbeteraar

Vorig weekend volgde ik samen met mijn man Dries een 3-daagse training in verbindend communiceren. Lucky me… Enerzijds omdat ik mezelf er verder in kon verdiepen – ik maakte namelijk iets meer dan een jaar geleden kennis met dit gedachtengoed – en anderzijds omdat Dries ervoor openstond samen met mij dit pad te betreden… .
 
Er zijn zo van die ‘eureka’ momenten, dingen die je raken tot in je ziel, die waarde brengen op je levenspad en die van jou een kleine wereldverbeteraar maken door ze toe te passen, … . Verbindend communiceren is zoiets voor mij. 
 
Hoewel ik de Amerikaanse man nooit heb ontmoet, ben ik Marshall Rosenberg, de grondlegger van geweldloze communicatie, ongelooflijk dankbaar voor wat hij in de wereld bracht. En Walk Your Talk, Wim en Els in het bijzonder, voor het uitdragen van een prachtige missie in dit leven… .
 
Communiceren vanuit gevoelens en behoeften – deze bij jezelf en de andere (h)erkennen – empathisch luisteren, vertragen, even uit de automatische piloot, vaarwel drama en conflicten,
 
opréchte aandacht en pure verbinding, … .
 
Jawel, het kan!
 
Het ver-rijkt mijn leven zowel privé als professioneel. En gezien je om te communiceren op z’n minst met 2 bent, is het niet alleen waardevol voor mezelf, maar ook voor mijn omgeving.
 
Het is dus veel meer dan ‘een manier van praten met elkaar’, het is een levenshouding. Een die ik, met vallen en opstaan, dagelijks probeer te integreren. 
 
Voor iedereen die meer verbinding wenst met zichzelf, zijn/haar partner, familie, vrienden, collega’s, … en een ‘klein-wereldverbeteraar-gevoel’ wel fijn vindt, kan ik www.walk-your-talk.be ten volle aanraden!
 
Want opréchte aandacht en pure verbinding is wat ik jullie allen toewens!
 
Liefs, H
 

Tis van moetes

Ik moet. Heel veel. Altijd. Overal. 
 
Zo moet ik gezond eten en genoeg sporten: bike to work, 1 keer per week spinning, sit-ups terwijl ik naar Thuis zit te kijken… 
Ik moet mijn voltijdse job zonder klagen combineren met Hade C en de vaatwas ‘s morgens voor ik vertrek nog legen.
Ik moet ook al 2 weken dringend een nieuwe blog schrijven. Hèhè, bij deze kan ik dit afvinken… 
 
Ik moet originele posts plaatsen op Instagram, mijn Insta stories onderhouden en het aantal volgers op Facebook doen groeien.
Ik moet elk boek uitlezen ook al vind ik het niet top. En ik moet er het stof van afdoen omdat het ligt te verkommeren op mijn nachtkastje. 
Ik moet verkooppunten zoeken en die liefst nog vinden ook (binnenkort meer hierover) en de investering in mijn drukwerk terugverdienen… . 
 
Een goeie vrouw, een toffe vriendin, een fijne collega, een lieve zus, … ik moet het allemaal zijn. 
En. En. En.
 
Tot voor kort moest ik ook strijken en poetsen. Maar sinds kort doet Dries, mijn man, de strijk ;-), tis te zeggen: hij brengt de wasmand naar de strijkcentrale.
En nog priller: ik heb elke 2 weken 4 uren een poetsvrouw, vrijdag komt ze voor de tweede keer. Maanden heb ik er over gedaan. Om dát niet meer te moeten. Weerstand had ik, bij de idee dat ik het zelf allemaal niet meer kon bolwerken. Mijn perfectionistje zat er ook voor iets tussen, ik ben nogal een Pietje precies weet je wel… 
 
Maar door de combinatie van mijn job met Hade C moest ik ook iéts doen, want ik blijf maar een mens en een dag heeft maar 24 uren (waarvan ik er minimum 8 in mijn bed moet doorbrengen om ‘s anderendaags aanspreekbaar te zijn…). De weerstand is verminderd toen ik een artikel las in De Standaard over het feit dat mensen met een poetsvrouw ‘gelukkiger’ zijn. Niet omwille van die poetsvrouw, maar omwille van de extra tijd die vrijkomt door het zelf niet meer te moeten doen. Ik betaal dus niet alleen een dienstencheque, ik koop mezelf vooral tijd… . Tijd die ik kan investeren in Hade C, in lekker koken, sporten en een goeie vrouw, vriendin, zus, … zijn. 
 
Het blijft een valkuil, mezelf voorbijhollen in al het moeten, maar meer en meer vind ik een goeie balans hier in. Ik mág ook al af en toe iets en ik moét soms gewoon níets. Volgende quote van Bond Zonder Naam is hiervoor een goeie reminder: ‘Gun jezelf een dagje lummelen’. Hij kreeg dan ook een schoon plekje in onze keuken.
 
Wat ik hierboven schreef is voor veel mensen waarschijnlijk herkenbaar, voor jou misschien ook… ‘Moeten’ loslaten is heel lastig. Begin met kleine dingen, die voor jou werken…
En euhm:
 
Leg de lat op jouw hoogte…
 
dat is meer dan hoog genoeg.
 
Liefs, Hade
 

Een mijlpaal… of twee

Deze week kruisten  twee “mijlpalen” mijn pad. Bijzonder vind ik dat, die mijlpalen: ze motiveren, creëren trots, doen doorzetten, geven een duwtje in de rug…

Zo zag ik de kilometerteller van mijn fiets de 7000 overschrijden. Mijlpaal 1. Bike to work, heerlijk is het. Ik kan enorm genieten van de buitenlucht; na een dag kantoorwerk mijn hoofd leegmaken in de wind. Hoewel de zon in Belgenland met belgenweer soms ver te zoeken is, blijf ik de aanhouder. En mijn 7000 km, daar ben ik trots op.

Mijlpaal 2: Maandagavond 23:30, Dries komt thuis. Je moet weten dat ik normaal rond 21:30 al knock-out in de zetel lig, om dan een uurtje later op mijn cosy Mahabis pantoffels naar boven te strompelen en mijn bedje te vinden. (Mahabis is trouwens een topmerk en aanrader. En zeg tegen Mahabis pantoffels geen ‘sluffers’, of je hebt met mij te doen – hé Dries 😉

Euhm, dit geheel terzijde…

Terug naar maandagavond, ik bleef dus klaarwakker, ik was namelijk te enthousiast over wat komen zou: mijn eerste drukwerk. Jawel: druk-werk, gedrukte creaties. Dries mocht ze gaan afhalen bij drukkerij Espace in Ledegem. Wat een fijne samenwerking was dat: in een goeie week van eerste mail tot gedrukte creaties, topservice! Bedankt Espace team!

Toen ik startte in bijberoep, mei 2017, had ik niet durven dromen dat dit er vandaag zou zijn. Dankzij een ‘illustrator tip’ van een maat en de deadline van een opendeurdag, kwam alles wat in stroomversnelling.

En met trots mag ik jullie dus 24 ontwerpen voorstellen. Je vindt ze op mijn website bij ‘drukwerk – winkel’.

  

Naar mijn mening zijn ze alle 24 heel bijzonder, alleen is het nu afwachten wat jullie er van vinden. Welke gaan succes hebben, welke gaan minder goed verkopen, waarmee breid ik mijn assortiment best nog uit, … . Het is een boeiende zoektocht en ik waardeer jullie feedback, dus: shoot!

Ongetwijfeld bereikte jij ook al een mijlpaal waar je best trots op bent, die je leven een nieuwe wending gaf, die jou de motivatie gaf om verder te gaan. Wie hier onder wil delen: fijn :-). En wie zijn momentje lekker voor zichzelf wil houden: geniet er van!

 

Liefs, Hade C

Restjedag…

Over het algemeen kan ik heel goed dingen van mezelf wegsmijten. Of beter: ‘een nieuwe bestemming geven’ – dat klinkt wat minder dramatisch… Kleding, schoenen, prulletjes die liggen te bestoffen, belanden na een jaar in ongebruik steevast op tweedehands, in de kringwinkel of  in een container.

Over het algemeen kan ik ook heel goed anderen ‘stimuleren’ dingen van zichzélf weg te smijten :-). Af en toe onder lichte dwang. Of met de nodige argumenten waarom we beter niet hamsteren. Vraag dat maar aan Dries, mijn man: hij kan er van meespreken… 

Maar, als het gaat over mijn crea-materiaal… O wee, dan ben ik de grootste hamsteraar ooit. Ik verzamel alle restjes en stukjes alsof mijn leven er van afhangt. Want wie weet komt het nog eens van pas. Voor een leuk detail, een tof accent of die afwerking die mijn creatie compleet maakt.  

Dus, af en toe hou ik RESTJESDAG. Je kent het wel hé: een quiche met de vergeten groenten uit de frigo, een smoothie met dat fruit dat nét te rijp is om zo te eten, een wokshotel met een allegaartje van overschotjes, … .

Wel, zoiets, maar dan met papier, washi-tape, stationery, … . Ik vind het werkelijk za-a-lig om te creëren met restjes (het opruimwerk achteraf even niet meegerekend…). En dan nadien met veel voldoening te genieten van het resultaat.

Zie hier onder enkele van mijn creaties, netjes gepresenteerd op een restje OSB. Gecreëerd door mijn Dries, die had vorige week restjesdag ;-).

Creatieve groeten, Hade 

En toen was ik stil…

“Dag Hade, vreemd vraagje, het baby’tje van een goeie vriendin van mij is overleden. Ik ben op zoek naar een passend mooi kaartje. Maakte jij al ooit zoiets?”

En toen was ik stil. Heel stil.

Neen, ik maakte nog nooit zoiets. Ik heb wel rouwkaartjes in mijn assortiment, maar dit is toch nog iets anders. Meteen voelde ik een enorme motivatie om hier iets moois en warms en bijzonders van te maken. 

Zoiets moet bij mij wat broeden… 2 dagen liep ik rond met spinsels in mijn hoofd… Het mocht niet te dit en niet te dat, moest zus en zo uitstralen, … . Vrijdagavond kwam ik tot volgende creatie:

Ik ben Marie dankbaar om mij deze ‘opdracht’ te geven. Dit gaat echt over de kern waar ik voor sta: originele creaties voor bijzondere wensen & mensen. In dit geval een heel bijzonder mensje: SAM. 

Dat een wenskaart geen pijn en verdriet kan wegnemen, daar ben ik mij heel bewust van. Toch hoop ik dat mijn creatie voor de mama, papa en familie van SAM wat troost en verbinding kan bieden.

K. Gelaude schreef:

Bewaar de naam van een geliefde als een lied in je hoofd, als een schat in je hart.

En toen was ik stil…

X, Hade

 

 

 

 

Trrrrrrrrrrromgeroffel want…

Ik ben fier jullie te mogen presenteren: mijn LOGO! Joehoew! Feest! Hieperdepiep! Hoera! Cheers!

Toegegeven, het heeft wat voeten in de aarde gehad, dat logo, maar wat ben ik gelukkig om het eindelijk met jullie te kunnen delen!

Hade C – originele creaties voor bijzondere wensen & mensen.

Met daarin verwerkt (jawel, daar is over nagedacht ;-):

  • een feestelijke vlaggenlijn, want hé, creatief kunnen bezig zijn is sowieso feest
  • washitape, een van mijn favorietjes om mee te creëren of bestellingen mee te verpakken/versieren als extraatje voor de ontvanger
  • handlettering in een stijl die ik veel gebruik in mijn creaties
  • een slagzin om ‘u’ tegen te zeggen mét toekomst-en groeiperspectief: mijn “creaties” omvatten nu nog enkel wenskaarten, maar in de toekomst verruimt mijn aanbod ongetwijfeld met nog meer originele dingen voor bijzondere wensen & mensen!
  • pastelkleuren, die staan voor zachtheid, nogal typerend voor mijn aard  hèhè
  • asymmetrie, als symbool voor het feit dat ik niet graag in de pas loop en mijn kaartjes af en toe ‘een hoek af’ hebben
  • de C die omarmt en koestert: de C van Cools want ik koester mijn roots, maar ook van Creatief en Creëren: échte quality-me-time die even zalig voelt als een Coconnetje of omarming van iemand die je lief hebt, de C ook die verbindt, want ik vind het zalig verbinding te kunnen Creëren tussen mensen die een Hade C wenskaart geven of ontvangen…
  • een naar mijn mening perfect samenhangend geheel, een plaatje dat klopt, en dat streef ik bij elk ontwerp na…

Het voelt een beetje als mijn kindje nu, dat logo… Bedankt aan iedereen die mij feedback gaf in het proces er naar toe, bedankt aan KopieKoffie voor de uitwerking en de druk van mijn visitekaartjes!

Ik hoor graag jullie reacties!

Liefs, Hade 

Mijn innerlijke criticus…

“Hé, er ligt een van jouw wenskaarten in de papierbak.” zei mijn man Dries.

“Ja,” antwoordde ik, “ik vind het niet meer goed genoeg.”

“Voldoet het niet meer aan de kwaliteitscontrole?”

Nee, het voldoet niet meer. Ik ben streng. Heel streng. Voor mezelf en mijn creaties. Ik leg mijn lat hoog en ben niet snel tevreden. Het zit in mij. Al van kleinsaf aan. Perfectionistisch, dat etiket werd mij opgekleefd. Vermoeiend is dat. Doch heeft het mij ook gebracht tot waar ik nu sta. Mijn perfectionisme is dus zowel mijn vriend als mijn vijand… Een beetje een haat/liefde verhouding heb ik er mee… .

Als mijn innerlijke controlefreak aka perfectionist aka criticus aka zwartdenker weer eens te veel noten op zijn (haar?) zang heeft, dan helpt bij mij het volgende: Luidop herhalen wat dat dwarsliggende stemmetje in mijn hoofd zegt.

“Inderdaad Hade, je kaartjes trekken echt op niets, wat denk jij eigenlijk, dat mensen hiervoor willen betalen, kon je nu echt niet origineler uit de hoek komen, die afwerking kon toch echt wel beter, … . “

Meestal volgt dan eerst een – SLIK – of twee of drie. Dan een stilte… En dan een lach, soms zelfs de slappe lach… Op dat moment is de lading er af, zijn de negatieve gedachten weg en heb ik weer ruimte voor creativi-tijd.

Echt. Probeer het ook eens. Je zal versteld staan van wat het met je doet en welke ruimte het creëert.

Succes!

En euhm: ervaringen of andere tips delen mag!

Liefs, Hade C

 

 

 

Grote avonturen beginnen klein…

September 2016: naar jaarlijkse traditie vertrekken we op familieweekend. Samen met onze tandenborstel, vers ondergoed, wandelschoenen, handdoeken en zoals gewoonlijk als we op weekend gaan veel te veel kleren, ging ook “mijn doos” mee.

“Mijn doos”, dat is mijn HAndmaDE wenskaartendoos, vol creaties die ik niet durfde tonen aan de wereld. Tot dat weekend… . Laten we vertrouwd beginnen,dacht ik, met broer, zussen, schone broers en schone zussen. De doos arriveerde in een hoek op een kast en met veel schroom en een piepende stem zei ik: Ik heb mijn wenskaarten mee, wie wil mag eens kijken. Maar voel jullie zeker niet verplicht hé.

Of ze uit sympathie voor mijn harde werk hun centen bovenhaalden of écht fan waren van mijn kaartjes, maakte op dat moment weinig uit. Mijn doos was halfleeg bij het terugkeren. De drempel was overwonnen. En zo nam ik ze steeds vaker – heel onzeker – mee naar mensen die ik vertrouwde. Vrienden, vriendinnen, familie: elke keer keerde ik terug met minder creaties en meer goesting om nieuwe ontwerpen te maken. 

Er was genoeg ‘vraag’ om mijn collectie telkens bij te vullen, dus was het tijd voor een volgende stap: in mei van dit jaar startte ik officieel in bijberoep. Hoe spannend was dát! Samen met mijn man Dries naar een Zenito kantoor, alle papieren in orde brengen, een rekeningnummer aanvragen, de eerste keer zo fier als een gieter aan de kassa kunnen zeggen: ‘Het is voor mijn zaak, dus je mag een factuurtje maken. Ik geef je mijn BTW-nummer.

Onze zolder werd officieel gedoopt tot mijn crea-me-time-ruimte (tot dan was er nog wat discussie met “the man-cave“…). Het is mijn eigen plekje en ik kan er uren lang vertoeven zonder de tijd in de gaten te hebben. Mijn creatieve uitspattingen (ofwel: het rommelig allegaartje dat ik er soms van maak…), kunnen daar boven gewoon blijven liggen en zijn, niemand heeft er last van, zalig!

Ondertussen kijk ik dankbaar terug op afgelopen vier maanden Hade C. Ik mocht mensen verrassen met ‘surprise me’-pakketten, ik toverde een glimlach op gezichten met creaties op maat voor trouw, verjaardag, bedanking, geboorte, … . Ik werd uitgedaagd om nieuwe materialen uit te testen, ideeën in een design te gieten, origineel uit de hoek te komen, … . Maar bovenal: ik mag doen wat ik graag doe, waar ik gelukkig van word, waarbij ik voel dat ik één word met mezelf en alle besef van tijd en omgeving verlies. Magisch!

Dat laatste wens ik jullie allen toe: ga ervoor, maak je dromen waar en koester de magie!

En als je twijfelt, denk dan aan deze wijze woorden: “What if I fail… oh, but my darling: what if you fly!”

Liefs, Hade C

Wist je dat…

Wist je dat…

je Hade C op Instagram kan vinden onder hade_cools en daar veel van mijn nieuwe creaties verschijnen…

ik zonet een SURPRISE ME pakketje afwerkte…

mijn crea-ruimte bijgevolg momenteel een gezellige rommelboel is…

Hade C de ganse zomer ‘open’ blijft, dus laat jullie bestellingen maar komen…

je voor gepersonaliseerde wenskaarten bij mij aan het juiste adres bent…

ik een MINC toestel aankocht, dat zorgt voor prachtige resultaten in goud/zilver/rosé folie…

mijn nieuwe creaties vaak al verkocht zijn alvorens ik ze op de website kan plaatsen… 

ik hier heel erg dankbaar om ben…

Hade C 339 volgers heeft op facebook = room for more!!!

ik blij ben met de soms niet evidente vragen van klanten, omdat die er voor zorgen dat ik mijn creatieve grenzen verleg…

je met liefde verpakte bestellingen kunnen opgestuurd worden of afgehaald in Lichtervelde…

ik op heel wat nieuwe ideetjes zit te broeden…

13 mensen HADE C beoordeelden met 5 sterren op facebook…

ik mijn Dries heel graag zie, maar af en toe opnieuw verliefd word…op nieuwe materialen, designs, papier, washitape, stempels, …

mijn bedje straks, na het posten van deze blog, mijn beste vriend is…

SLAAPWEL en wie weet tot een volgende bestelling,

X, Hade C

 

 

 

 

 

 

Nostalgie

Woensdag 21 juni, we naderen het einde van het schooljaar.

Altijd een beetje nostalgie voor mij. Ik ben namelijk zelf juf geweest. Na mijn studies in de Arteveldehogeschool in Gent, startte ik in het immersie onderwijs. Ik gaf les aan Franstalige kindjes in het Nederlands en werd aangesproken als “Mevrouw Ade”… . Om verschillende redenen die ik hier nu niet allemaal uit de doeken ga doen, ruilde ik mijn job in het onderwijs voor iets anders… Na heel wat administratieve ervaring te hebben opgedaan in de zorgsector, kwam ik in april van dit jaar terecht bij Syros in Wingene. Van de lagere school kinderen over de oudjes naar de avocado’s… Van een carrièrewending gesproken… .

Nu, nostalgie, daar ben ik mee begonnen… Op het einde van het schooljaar kreeg ik, zoals de traditie het wil, veel cadeautjes van mijn kindjes. Vaak goed bedoeld, maar niet altijd naar mijn smaak, dit durf ik eerlijk toegeven. Met chocolade konden ze wel altijd scoren, de C in Hade C is me deze verslaving verschuldigd… . 

De crealessen zijn zowat het enige wat ik mis uit het onderwijs. Dat wat collega-leerkrachten vaak probeerden te vermijden, stond bij mij steevast wekelijks op het lessenrooster: muzische en creatieve vorming in al zijn facetten kan en mag niet ontbreken in de opvoeding en ontwikkeling van een kind, daar ben ik nog steeds rotsvast van overtuigd. 

“Ieder kind is een kunstenaar. De uitdaging is om een kunstenaar te blijven als je groot wordt.” (Naar een citaat van Pablo Picasso).

Als leerkracht was ik het meest ontroerd door iets persoonlijks: een knutselwerkje, een leuke herinnering of een kaartje met een mooie boodschap…

En met dat kaartje is de cirkel rond en komen we weer bij Hade C terecht.

Wil je een leerkracht verrassen met een persoonlijk wenskaartje, neem dan vrijblijvend contact op via hello@hade-c.be. Ik maak er samen met jullie en alle leerkrachten graag een onvergetelijk einde van het schooljaar van!

Liefs,  (H)Ade C.

SURPRISE

HADE C staat voor UNIEKE wenskaarten en WENSKAARTEN OP MAAT. Sommigen gelijken op elkaar in stijl, maar gezien ze HAndmaDE zijn, blijft de uniciteit gewaarborgd. Creaties uitkiezen via een webshop is met dit concept niet haalbaar. In deze blog toch enkele leuke tips om HADE C in huis te halen: 

Een SURPRISE ME pakketje bevat 7 wenskaarten, in verschillende thema’s (feest/verjaardag, varia, dank, …) of in 1 bepaald thema; aan jou de keuze. Voor 20 euro (excl. verzending) haal je zo’n SURPRISE ME pakketje in huis. 

TIP: uitgenodigd bij vrienden en je wil origineler uit de hoek komen dan met een fles wijn of bloemen? Met een surprise me pakketje maak je de gastvrouw en gastheer ongetwijfeld heel tevreden! Ook voor een relatiegeschenk of bedanking voor een team van collega’s leent een surprise me pakket zich perfect!

Wil je écht scoren, ga dan voor een wenskaart OP MAAT. Huwelijk, geboorte, verjaardag, communie, moederdag/vaderdag: heel veel gelegenheden lenen zich hier toe. “Op maat” kan heel ruim gezien worden: een naam, datum, lievelingskleur, hobby, … wordt er in verwerkt. Voor de ontvanger is het des te specialer! Voor 6 euro (excl. eventuele verzending) heb je al een creatie op maat!

Enthousiast geworden 😉 ?

Bestellen kan via mail naar hello@hade-c.be

Mail mij gerust ook voor specifieke vragen: ik denk graag met je mee!

Groeten, Hade C

Let’s meet

Hello,

Let’s meet! Ik ben Hade C.

C voor Cools, want ik ben trots op mijn roots…

Neem je de S weg, dan heb je er meteen Cool bij (oordeel hierover gerust zelf).

C is het begin van Cacao en laat mij nu net een échte Chocoladeliefhebber zijn… Verder hou ik ook van Cadeautjes, Cafeetjes (vooral die met terrasjes) en Checklijstjes

C voor Cycling ook, als wielertoerist kan ik enorm genieten van een tocht in de buitenlucht op mijn tweewieler, in mijn vrije tijd of naar het werk.

Volgens mijn man kan de C ook voor Coppig staan… No comment…

Last but not least: C voor Creatief

“Being creative is not a hobby: it’s a way of life.”

Creatief zijn betekent voor mij “Creëren” in al zijn facetten: van brainstorm en dromen tot materiaal verzamelen over trial and error om uiteindelijk tot uniekeCreaties” te komen.

Mijn wenskaarten noem ik dus graag mijn “Creaties”. Ze zijn stuk voor stuk HAndmaDE with love!

Als Creatieve generalist, ben ik nog veel meer dan bovenstaande C’s … Een out of the box denker, een paperlover en washitape-addict, een muzikale trombonist, een granola liefhebber, een verbeteraar, intuïtief en ge-voel-ig, een healthy food lover, een dynamisch persoon, een tikkeltje apart, … .

Hoewel nog volop in ontwikkeling, heet ik je heel oprecht welkom om te grasduinen op mijn website, facebook, instagram, … .

Feel free en join my creative life!