Balans na 29 weken

Balans na 29 weken

“Abel Astor handje geven.”

Nee, niet geïnitieerd, kwam spontaan van Abel. Al 2 keer deze week als we van de crèche naar huis stappen.

Mag ik dan even smelten ajb.

Broederliefde.
Liefde tussen broers.
Puur en écht.
Onvoorwaardelijk.
Als in: zonder iets terug te verwachten.

We kunnen er veel van leren, van onze kids.

Ik geniet van mijn nieuwe balans.
Hoewel mijn nachten nog steeds onderbroken zijn, heb ik veel energie.

Abel is een heerlijk kereltje, praat honderduit (en al af en toe verstaanbaar), is bijzonder oplossingsgericht en inventief, vond zijn roeping als poetsman en houdt van boekjes lezen.

Daarnaast zit hij in een iets onrustiger periode.
De deur moet open van zijn kamer.
Hij komt ’s nachts soms huilend wakker.

Het heeft dan geen zin om in mijn hoofd “zo snel mogelijk verder te kunnen slapen”.
Dat voelt hij. En dan duurt het allemaal nog langer.

Overgave is het enige wat dan werkt.
Hier en nu. Mijn kind dat me nodig heeft. Aanwezig zijn. Luisteren.
Dat telt.

Astor. Vrolijke man. Grote fan van vingertjes. Kloeke beer.
Plotse geluiden doen je schrikken. Niezen is niet jouw ding.
Nijpen in ons gezicht of mama’s borstjes, kan je goed.
En gezien mama & papa geen helden zijn in nageltjes knippen, heeft dat soms pijnlijke gevolgen… .

Van liefde tussen broers,
naar liefde voor onze broers.

En beseffen dat liefde, het enige is wat telt.

Geluk start met je gedachten en wat je jezelf elke dag vertelt.

Geluk start niet met een mooi huis, een goeie job, veel vrienden, … . Het start met jouw gedachten en wat je jezelf elke dag vertelt.

Ben jij een eeuwige piekeraar?
Maak je je zorgen over de toekomst?
Hoor je vaak een duiveltje in je hoofd die je naar beneden haalt?

Been there, done that… . Maar nu lekker niet meer! Of toch 90% van de tijd niet meer, er is nog steeds ruimte voor groei 🙏.

Mensen onderschatten echt, hoe gedachten hun leven bepalen. Hoe gedachten hen weerhouden om hun volste potentieel in de wereld te zetten. Of te ‘zijn’ in hun pure en authentieke vorm… .

Een veel voorkomende tip, is het omgekeerde affirmeren van wat je denkt.
Van « Ik ben niet goed genoeg » naar « ik ben goed zoals ik ben » bijvoorbeeld.

En als je dit maar genoeg herhaalt, zal je het ook gaan geloven… . Dat kan helpen. Maar niet bij iedereen… .

En weet je waarom affirmeren niet bij iedereen werkt? Omdat we dan overtuigingen – gedachten die we voor waar hebben aangenomen – proberen om te buigen met… andere gedachten.

We blijven dus hangen in die mentale laag. En ´t is op de gevoelslaag dat het te doen is hé mannekes 😉.

Naar die gevoelslaag zakken, dat kost inspanning. Dat is zoeken. Tasten in het duistere in het begin.

Maar het loont zo de moeite. Want daar ontmoet je opnieuw jezelf. Wie je écht bent. Los van gedachten en overtuigingen.

En daar kan je ontdekken hoe heel en compleet je bent. En dat je helemaal niets hoeft te fiksen aan jezelf, maar dat alles er al is… .

Ik neem jou graag mee op ontdekkingsreis: boek je gratis groei-sessie via de link in mijn bio!

Alles is een groei-kans.

Alles is een groei-kans.
Wie zo in het leven kan staan, ervaart het leven veel moeitelozer.

Want in plaats van problemen, zie je kansen om te groeien.
In plaats van lastige triggers, zie je mogelijkheden tot heling.
In plaats van obstakels, zie je opportuniteiten om laagjes te ont-wikkelen.

Daar leg ik ook mijn focus op, in mijn coachings. Niet op die problemen, maar op wat er in zit voor jou, om er krachtiger uit te komen.

En het werkt motiverend, om te weten waar je naar toe gaat. Daarom starten we ook vanuit een verlangen. We leggen de focus op ons doel.

Als je duidelijk hebt, waar je naar toe wil, dan is het makkelijker om de obstakels op je weg daar naar toe, te overwinnen. Want ja, persoonlijk werk, dat is geen rechte lijn omhoog. Dat is soms lastig.

Maar als je iemand naast je hebt, die je hier in ondersteunt, wordt het bijna peace of cake. Haha, nee dat laatste is niet waar :-).

Wat wél waar is, is dat ik je als coach bijsta.
Ik vier jouw groei mee.
Maar moedig je ook aan om door te zetten bij het zoveelste obstakel.
Ik herinner je aan jouw verlangen.

En geloof me, een verlangen, maar écht een verlangen vanuit je ziel, maakt dat je bergen kan verzetten. Wat eerst onbereikbaar leek, zoals de bal voor Astor op de foto, ligt plots wél binnen handbereik. Je hebt het dan maar te pakken.

Benieuwd hoe dat er concreet uit kan zien, moeitelozer leven? Swipe dan even om te lezen hoe Katia het ervaart.

Goesting om dat verlangen eindelijk waar te maken? Boek dan nu je gratis groei-sessie.

Tussen wat gezegd wordt en niet bedoeld en wat wordt bedoeld maar niet gezegd, gaat de meeste liefde verloren.

Vind je het moeilijk, om duidelijk gezegd te krijgen wat je bedoelt?
Reageer je soms op een manier, waar je achteraf spijt van hebt?
Blokkeer je soms volledig en zeg je dan maar niets?
Lijken de gesprekken met je partner eerder op discussiëren dan op communiceren?
Slik je soms je woorden in? Uit angst om niet meer graag gezien te worden?
Of hoor je jezelf soms ja zeggen, terwijl je eigenlijk neen voelt?

Dan zou ik jou dolgraag meenemen, in de magische wereld van bewust zijn en verbindende communicatie!

Bewust communiceren, dat gaat verder dan woorden.
Dat is luisteren naar gevoelens.
Spreken vanuit wat voor jou belangrijk is.
Contact maken met waarden en behoeften.

Dat is een onderscheid maken tussen feiten en gedachten.
Oordelen hertalen naar de pijn die er onder zit.
Niet alleen luisteren naar de ander, maar ook – en in de eerste plaats – luisteren naar jezelf.

In een verbindend gesprek, is er niets dat niet gezegd kan worden.
In een verbindend gesprek, gaat het niet over gelijk krijgen of overtuigen.

Het gaat over wat er leeft in jou en in de ander.
Beide kanten mogen er zijn.
En zelfs als je het oneens bent, kan je in verbinding blijven.

🤗Hoe fijn zou het zijn om deze taal mee te geven met je kids? Dat dit de moedertaal wordt in jullie gezin?

👉Een eerste stap, is ze zelf leren spreken!

💖Interesse hier in?
Boek meteen je gratis groei-sessie.

Vuur. Passie. Goesting. Drive.

Vuur. Passie. Goesting. Drive. Dat zijn de woorden die in me opkwamen als ik deze foto van mezelf zag.

Dit is wat er met mij gebeurt als ik werk aan mijn dromen en doelen. Als ik mijn missie in de wereld zet. Als ik dingen doe die mij energie geven. Als ik mezelf toesta te léven. En me niet voortdurend wegcijfer. Achter die mama-rol bijvoorbeeld. Een rol die ik overigens enorm graag opneem. En tegelijk is er voor mij meer dan dat.

Vuur. Passie. Goesting. Drive.
Dat is wat er gebeurt als je in je kracht staat.
Als vrouw.
Als mama.
Als partner.

Dit is ook wat je van mij mag verwachten als coach. Vuur. Passie. Goesting. Drive.
Om jou te ondersteunen in je groei-proces.

Ik citeer even Carl Jung:
« De zwaarste last op de schouders van een kind, is het niet geleefde leven van een moeder. « 

Hoe zou het zijn om én een verantwoordelijke moeder te zijn én een vrouw in haar kracht?

Wil jij ook terug vuur, goesting, passie, drive ervaren?
Wil je balans vinden in al je rollen, zonder jezelf noch je kind tekort te doen?

Boek dan je gratis groei-sessie.

Ik laat je graag voelen, welk vuur ik in mij heb, om jou hier in te ondersteunen!

De shit uit je verleden is de mest voor je toekomst.

De shit uit je verleden
is de mest voor je toekomst.

Nogal een binnenvaller, niet?

Ik heb me er lang in gewenteld, in die shit uit mijn verleden. Vergelijkbaar met een varkentje in een modderpoel.
Nee, serieus. Jarenlang, wàs ik precies die shit. Ik identificeerde me er mee, het was precies een deel van mij, dat ik nu eenmaal als een last moest meedragen.

Enerzijds de échte shit, de omstandigheden uit mijn jeugd die ik niemand toewens.

Anderzijds wat die shit teweeg gebracht had in mijn doen, voelen en denken: pleasen, geen grenzen stellen, verloren lopen in het leven, de idee nooit geen mama te kunnen worden, altijd maar piekeren, leven in angst, mijn mening niet durven zeggen, een laag zelfbeeld, geen zelfvertrouwen, zorgen voor de ander en niet voor mezelf, gevoelens onderdrukken, … .

Tot ik startte met persoonlijke en bewustzijnsontwikkeling.

Wat er in het verleden is gebeurd, daar kan je niets meer aan veranderen.
De feiten zijn wat ze zijn.

Hoe je er nu mee omgaat, dat is wél jouw verantwoordelijkheid.
Voor jezelf. Maar ook voor je kids.
Want cru gezegd: de shit die jij niet tot mest maakt, geef je mee met je kinderen.

En weet je: je bent nooit klaar.
Het is een ongoing proces.
Ik vind dat eigenlijk wel schoon, motiverend ook: er is geen einde aan groei!

Het enige wat je moet doen, is beginnen.
En groeien kan iedereen, het is alleen een kwestie van te weten hoe.

En met die hoe, daar help ik je graag mee verder.

Boek nu jouw gratis groei-sessie!

“Oei oei oei. Gaat niet. Gaat niiieeeet!”

“Oei oei oei. Gaat niet. Gaat niiieeeet!”
hoor ik vanuit de gang.

Abel is zijn jas aan de kapstok aan het hangen.

“Gaat het niet, Abel?” Neeeeeeee!
“Hoe zou het wel kunnen gaan?” Mama doen!
“Mama zal het niet doen. Hoe zou je het zélf kunnen doen?”

Ik zie hem denken. Het blijft stil.
Hij kijkt bedrukt.
Ik help hem even door te wijzen naar iets.
Ik zie zijn gezichtje opklaren.

“Abel trapje maken.”
“Aha, Abel, als je een trapje maakt, ben je groter en dan kan je het alleen.”

En zo geschiedde.

We hebben allemaal een fixed en een groeimindset in ons. Bij sommige kinderen is die fixed mindset meer aanwezig dan die groei-mindset.

Dat zie je onder andere aan volgende zaken: uitdagingen of nieuwe dingen doen vermijden, doorzetten is moeilijk, iets alleen proberen is lastig, snel opgeven, … .

Als we als ouder bewust reageren op die zaken, kunnen we die groeimindset meer stem geven en zo geleidelijk aan doen groter worden.

Niet meteen de dingen oplossen, maar samen nadenken hoe het wel (al dan niet met hulp) zou lukken, is hier een voorbeeld van.

🧐Herken jij een fixed of groeimindset bij je kind? Of bij jezelf?

Moed? Dat is comfort ruilen voor het onbekende.

Quote: Bond zonder naam

Je herkent het misschien wel,
dat gevoel,
blijven waar je nu bent,
in de huidige situatie,
geeft je een moedeloos gevoel.
Maar tegelijkertijd is het ook comfortabel,
makkelijk, vertrouwd en veilig.

En dus lastig om er uit te stappen,
want je bent bang,
voor het onbekende,
de confrontatie,
die verandering,
brengt dat geen risico met zich mee?

Bewust zijn en persoonlijke ontwikkeling,
dat vraagt moed.
Durven investeren om je hier in te laten ondersteunen vraagt lef.

Want garanties, die krijg je niet.
Die toekomstige versie van jezelf, je ziet ze nog niet.
Dat groeiend vertrouwen, je ervaart het nog niet.
Die pure verbinding, je voelt ze nog niet.

NOG niet.
En toch is het er eigenlijk al.
Alles zit in jou.
Alleen is het wat verstopt onder een aantal laagjes.

Dus spring maar.
Ga maar.
Doe maar.

Jij kan dit.

Dàt is de magie, van het onbekende.

Wil jij
👉Groeien naar een moeitelozer leven?
👉Moederen vanuit een pure verbinding met jezelf?
👉Rust en balans ervaren?
👉In verbinding communiceren?
👉Stoppen met piekeren?
👉Voorleven wat je jouw kinderen toewenst?

Vraag dan je gratis groei sessie aan! Dat is een eerste stap. Voor jezelf. Maar ook voor jouw kinderen!

10 minuten onvoorwaardelijke aandacht, kan je een zee van tijd & mooie inzichten opleveren!

10 minuten onvoorwaardelijke aandacht,
kan je een zee van tijd & mooie inzichten opleveren!

Ken je dat, je bent bezig met het eten en je kind “jengelt” rond je benen.
Of je wil nog snel een taakje afwerken, maar je kind vraagt je aandacht.

Sommigen beweren dat vrouwen goed zijn in multitasken.

Wel, als er 1 iets is, waarbij dat niet werkt, dan is dat je aandacht verdelen tussen je kind dat je nodig heeft en nog iets anders.

Ik heb ondertussen geleerd, dat het me meer tijd oplevert, om bewust te stoppen met één iets, om oprechte aandacht aan mijn kind te geven, dan om de twee te blijven combineren. Toegegeven, aangebrande groentjes, waren deel van dat leerproces 🙂

Het hoeft vaak niet lang te zijn, 10 minuten kan al voldoende zijn.
@verbindend_opvoeden deelde hier recent tips rond.

En ik daag je uit, om naast die 10 minuten onvoorwaardelijke speeltijd met je kind,
ook eens 10 minuten onvoorwaardelijke aandacht aan jezelf te geven.

Hoe dan?
Eigenlijk op dezelfde manier als je dat doet bij je kind:

Just sit with it.

Zonder verwachtingen.
Zonder spelregels.
Zonder afleiders.
Zonder oordeel.

Met een open houding.
En wat nieuwsgierigheid.

Ga zitten of liggen, focus je op je ademhaling en laat komen wat komt.
Voel wat er te voelen valt.
Dat kunnen fysieke sensaties zijn.
Of duidelijk te omschrijven emoties.

Neem je gedachten waar zonder er op in te gaan.
Zie je gedachten als wolkjes die komen en gaan.
Blaas ze met je ademhaling weg.

Ga gewoon in de ervaring.

Het zijn die momenten, die mij de mooiste inzichten geven.
En ik doe dit het liefste buiten, in contact met de natuur.

Benieuwd naar hoe dit voor jou is?!

Mama’s delen onder elkaar.

Vanaf nu zal ik regelmatig vragen om te delen over een bepaald thema,, … .

Omdat ik taboes wil doorbreken.
Omdat ik openheid wil creëren.
Omdat er tussen zwart en wit nog vijftig tinten grijs zitten 😉.
Omdat delen inspireert.
Omdat elk zijn waarheid telt.
Omdat niets moet.
En er verschillende wegen naar Rome leiden.
Omdat we altijd kunnen blijven bijleren…

Wil jij hier aan bijdragen, meer dan welkom met jouw ervaring, mening, idee, woorden, … .

Als opener: wat had jij eerder willen weten, over het ouderschap / je moederrol / bevallen / …?

Ik denk voor mezelf bijvoorbeeld aan de natuurlijke werking van het reguleren van lichaamstemperatuur van « wolletjes ». Had ik dat geweten, ik had me er meer aangeschaft van in het begin.

En dat je kan vragen om de moederkoek te laten uitkloppen… . Wist ik allemaal niet bij Abel… .

En jij? Wat had jij eerder willen weten?

Als er iets is, waarmee ik het nog steeds moeilijk heb, dan is het wel boosheid toelaten.

Als er iets is, waarmee ik het nog steeds moeilijk heb, dan is het wel boosheid toelaten.

Ik weet hoe dat komt: als kind voelde ik me ooit eens zo machteloos tegenover een situatie met mijn psychisch zieke mama, dat ik maar 1 uitweg zag: geweld gebruiken, agressief zijn. En dat had nare gevolgen. Sindsdien heeft mijn systeem gezegd: boos zijn, dat doen we niet meer hoor… .

Typisch aan agressie is dat er voorafgaand aan de ‘uitbarsting’, een hoop andere emoties zich opstapelden (verdriet, machteloosheid, frustratie, …). Er gebeurt te veel, er zijn te veel triggers, je bent uit balans, … . Je hebt je te lang ingehouden, te veel gegeven, te weinig voor jezelf gezorgd, … en dan: BOEM.

Agressie vertelt je dus in feite, dat je te lang bepaalde signalen of jezelf hebt genegeerd, te lang bent blijven doorgaan.

De oplossing ligt vanzelfsprekend niet in iets kapot doen, roepen of iemand anders pijn doen.
Als je tijdig de signalen oppikt, kan je ervoor kiezen het destructieve om te buigen naar iets constructiefs.

Als ik dus machteloosheid voel opkomen, weet ik al dat ik iets zal moeten doen, anders neemt mijn overlevingsmechanisme het over en schiet ik weer in agressie.

Dat kan zijn:
👉Even uit de situatie stappen en bewust ademen.
👉Bewegen (e-motion is energie in beweging – de felle energie van agressie kan zo op een constructieve manier naar buiten)
👉Mezelf losschudden of tappen (ook een vorm van bewegen)

Tijdig je signalen oppikken.
Weten wanneer het licht bijna van oranje naar rood zal springen.
En bewust kiezen: nu doe ik het anders.

Ook dat is bewust zijn!
En zo belangrijk om voor te leven voor onze kids!

Wil jij hier graag mee aan de slag?
Boek dan je gratis groei-sessie!

Ik heb het gevoel dat…

Ik heb het gevoel dat…
… ik egoïstisch ben als ik me-time inplan.
… die ander mij niet leuk vindt.
… mijn (schoon)moeder mijn opvoedingsstijl niet moet hebben.
… iedereen minder lijkt te ploeteren dan ikzelf.
… ik anders of raar ben.
… het nooit goed komt met mijn huidige situatie.

Pas op met uitspraken die starten met « ik heb het gevoel dat… ».
Je kan die nl. vervangen door « ik denk dat… « 

Dus jawel, het zijn geen gevoelens maar gedachten.
En gedachten, daar luisteren we beter niet naar, want de meeste zijn toch niet waar.

Gedachten die we voor waar aannemen, worden overtuigingen. Die kunnen een groot deel van ons doen en zijn bepalen. En dat is spijtig… .

Ook dàt is bewust zijn:
Een onderscheid kunnen maken tussen wat je voelt en wat je denkt.
Beseffen hoe je gedachten je leven bepalen.
En dus ook bewust kiezen in welke gedachten je meegaat.
En in welke niet.

Of gevoelens serieus nemen.
En onderzoeken wat ze je willen zeggen over jouw levenspad.
En je koers bijsturen waar nodig.

Zélf bewust zijn is voor mij een voorwaarde om bewust in het ouderschap te staan.
Je kinderen staan namelijk niet in het leven zoals jij hoopt dat ze in het leven zullen staan.
Ze staan in het leven zoals jij dat doet.
Niet voordoen. Maar voorleven.
Daar draait bewust ouderschap om.

Wil je graag groeien hier in?
Boek dan nu je gratis groei-sessie.

Alles wat ik zie is een projectie van mijn binnenwereld.

Herinner je je dat nog, toen je zwanger wou worden, dat je overal bolle buikjes, buggy’s en babywinkels zag?

Of bij het (ver)bouwen, dat er plots veel meer bakstenen, gyproc en aannemers te zien waren?

Onze binnenwereld zoekt steeds bevestiging van wat zich daar afspeelt, in de buitenwereld.

Als jij denkt: “ik ben niet goed genoeg” dan zal je ego op alle mogelijke manieren bevestiging zoeken hiervoor. Die opmerking van een ander, zal je zo interpreteren. The picture perfect op social media, zal je in jouw gedachten bevestigen. Iets dat anders loopt dan je gewenst had, doet je denken: “zie je wel”.

Hoe meer je bewust bent van wat je denkt, voelt en doet, hoe makkelijker het is, om hier objectief mee om te gaan. We maken de dingen in ons hoofd zodanig groot, muggen worden olifanten… En dat is zo jammer.

Het houdt je klein. Het beperkt je groei. Het zorgt ervoor dat je je volle potentieel als vrouw en als mama niet in de wereld kan zetten.

Het goeie nieuws is, je kan leren om dit anders te doen 😉
Je kan leren om leiderschap te nemen over je gedachten, in plaats van er onder te lijden.

Bewustwording
Zelfempathie
In-checken bij jezelf
Gedachten ombuigen
Een positieve mindset
Spiegelen

Het zijn allemaal dingen die aan bod komen in mijn coaching trajecten.

Benieuwd wat ik voor je kan betekenen?
Vraag dan een GRATIS groei-sessie aan.

Woorden geven aan emoties

Bang – Boos – Blij – Bedroefd. De vier alom gekende B’s… .

Wist je dat er meer dan 400 emoties bestaan?

Hoe genuanceerder je ze kan benoemen, hoe meer informatie je er uit kan halen.

Een uitgebreide woordenschat aan gevoelens is ook zeer waardevol om mee te geven aan je kids.

Ik gebruik zelf nooit positieve of negatieve emoties, maar aangename en onaangename. Want ze mogen er allemaal zijn, de ene emotie is niet slechter dan de andere.

Als je bewust in het ouderschap wil staan, zal dat makkelijker gaan als je eerst zélf bewust bent en leeft.

Als je bewust in het ouderschap wil staan, zal dat makkelijker gaan als je eerst zélf bewust bent en leeft.

Als je mild wil zijn naar je kind toe, start je best met mildheid naar jezelf toe.
Vaarwel innerlijke criticus, perfectionist, ik geef je graag op mijn kop-stemmetje!

Als je jouw kind wil helpen zijn emoties reguleren, is het belangrijk dat je om kan gaan, met je eigen emoties.
En dat is niet ze wegduwen of negeren. Maar ze doorvoelen en omarmen.

Je wil graag afstemmen op de behoeften van je kind… Hoe zou het dan voelen als je eerst terug kon onderzoeken hoe het gesteld is met jouw behoeftes? En daar eigenaarschap voor te nemen?

Je wil het graag (deels) anders doen dan wat jij meekreeg. Jouw kind hoeft jouw kwetsuren of trauma’s niet te dragen. De enige manier om daartoe te komen, is er mee aan de slag gaan, patronen doorbreken, heling toelaten.

Je kind mag opkomen voor zichzelf. Mag gehoord en gezien worden. Mag grenzen aangeven.
En jij? Kom jij op voor jezelf? Laat jij jezelf open en eerlijk horen en zien? Geef jij grenzen aan?

Je stimuleert je kind om te dromen, het groots te zien, zijn talenten in de wereld te zetten. Hoe zit het met jouw dromen? Jouw grootsheid? Jouw talenten?

Die moeder die we voor ons kind willen zijn, kunnen we pas écht zijn, als we ze voor onszelf en ons innerlijke kind kunnen zijn.

Ik help je daar graag mee!
Dat is een eerste stap naar een GRATIS inspiratie-sessie!

Be not afraid of growing slowly. Be afraid of standing still.

Mensen stellen zich bij “groei” of persoonlijke ontwikkeling soms hele grote dingen voor.

Mijn ervaring: zoek het niet te ver.

En: het is voor iedereen anders.
Het zijn dagdagelijkse dingen die het verschil kunnen maken.
Voor de een is dat een lastig gesprek met de schoonmoeder aangaan.
Voor de ander is dat zelf koken.
Of een lange autorit alleen doen.
Voor nog een ander is dat zijn talent aan de wereld laten zien.
Meer momfidence.
Of leren nee zeggen en stoppen met pleasen.

En heel vaak is het een combinatie van factoren.
Als er iets shift op één vlak, shiften er op andere vlakken dingen mee.

Wat het uiteindelijke doel is:
Jezelf kunnen zijn. Zonder masker. Zonder façade.
Zonder dat angsten je leven bepalen.
Vertrouwen.
Je eigenwaarde een boost geven.
Keuzes maken vanuit je intuïtie ipv vanuit de druk van buitenaf.

En dankzij dat alles moeitelozer leven en in het ouderschap staan.

Ook hier weer: stop met vergelijken.
Elk zijn groei is uniek.
Iedere stap is de moeite waard.

Wat voor jou “normaal” is, kan voor een ander een gigantische struikelblok zijn.
En omgekeerd, wat voor de ander moeiteloos verloopt, kan net jouw uitdaging zijn.

Jouw groei is niet te min.
De ander zijn groei is niet meer waard.

Het enige wat klopt,
is dat iedereen het recht heeft om te groeien,
te stralen,
te schitteren,
zijn volste potentieel in de wereld te zetten,
zijn mooiste leven te leiden.

Jij.
En de ander.

Elk op jullie manier.