En toen was ik stil…

“Dag Hade, vreemd vraagje, het baby’tje van een goeie vriendin van mij is overleden. Ik ben op zoek naar een passend mooi kaartje. Maakte jij al ooit zoiets?”

En toen was ik stil. Heel stil.

Neen, ik maakte nog nooit zoiets. Ik heb wel rouwkaartjes in mijn assortiment, maar dit is toch nog iets anders. Meteen voelde ik een enorme motivatie om hier iets moois en warms en bijzonders van te maken. 

Zoiets moet bij mij wat broeden… 2 dagen liep ik rond met spinsels in mijn hoofd… Het mocht niet te dit en niet te dat, moest zus en zo uitstralen, … . Vrijdagavond kwam ik tot volgende creatie:

Ik ben Marie dankbaar om mij deze ‘opdracht’ te geven. Dit gaat echt over de kern waar ik voor sta: originele creaties voor bijzondere wensen & mensen. In dit geval een heel bijzonder mensje: SAM. 

Dat een wenskaart geen pijn en verdriet kan wegnemen, daar ben ik mij heel bewust van. Toch hoop ik dat mijn creatie voor de mama, papa en familie van SAM wat troost en verbinding kan bieden.

K. Gelaude schreef:

Bewaar de naam van een geliefde als een lied in je hoofd, als een schat in je hart.

En toen was ik stil…

X, Hade

 

 

 

 

8 antwoorden op “En toen was ik stil…”

  1. Dag Hade,
    Ik ben er zeker van dat jouw kaartje goed zal ontvangen worden, ik zag je kaartje voor Monique ook op haar kast staan, is echt tof!

  2. Dag Hade,
    Een mooie opdracht en heel sterk dat je er op ingaat. Mooie en bijzondere kaartjes van een mooie en bijzondere madam… Mijn verjaardagskaartje van jou staat nog steeds op de kast… x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *